Gidememek!

Gün: 3 Kasım 11 / Perşembe

Okula gitmek için yola çıktım…Binlerce bahane fısıldadı yüreğim, içime… Oysa kesinlikle okula gitmeliydim, ders vardı, yemek yemeliydim çünkü evde yapacak param yoktu ve diyordum ki; "Kımılda Duygu, gittiğin yerde bir fırsat çıkabilir karşına!"…
İçimden gelen her duygu, ayaklarımı eve çeviriyordu, otobüs gelmediği için eve gitmeliydim, üşüdüğüm için eve gitmeliydim, derse 5 dakika geç kalacağım için eve gitmeliydim…

Bu halim yüzünden İstanbul Üniversitesi'ni bırakmıştım, aradan yıllar geçti ve geçmemişti korkularım.Korkuyorum…
Otobüs geldi, bindim, dersliği buldum, nefes alamıyordum.Hoca bana kızarsa bende ona kızacaktım, binlerce kez bunu kurdum kafamda,

"Siz buraya gelmek kolay mı sanıyorsunuz?
Bin defa eve gitmek istedim, kendimle savaştım otobüs durağında beklemek için…
Siz insanları bu kadar severken, konuşmayı, hayatı bu kadar severken ve sevilirken asosyal olmak kolay mı sanıyorsunuz?
Değil, hiç değil! Korkuyorum!"

Yine de giremedim içeri gidip boş bir sınıfa oturup sevgilimle konuştum, ders bitene kadar…
Hayat bu kadar kolay işte, bu kadar zor!

Ben sadece korkağım, neden korktuğumu bile bilmekten korktuğu için bilemeyen bir korkak!