Seni Aldatmadım!

Sana her zaman gerektiğinden fazla dürüstüm. Çünkü bir gün gelecek ve kendimi savunma şansım olmayacak, işte o gün bana güvenmek zorundasın, hem de benden bir açıklama duymadan.
Ailemdeki tüm kadınlar aşağılandı, dövüldü, hakaretlere uğradı, kandırıldı, emirler, yasaklar altında senelerini geçirdi. Hepsi kocalarından nefret ederek büyüttü çocuklarını ve sonra çocukları da onlardan nefret etti, annelerine kötü davrandı, annelerinin onları koşulsuz sevmesine rağmen.
Ailemde bir kader vardı, tüm kadınlar mutsuzdu. Hepsi ya boşandı ya da aynı evde nefretle yaşadı. Onlar önce zarar gördü, sonra da özür dilenerek tekrar aynı mutsuz hayata geri dönmeye zorlandı. Onlar gibi olmaktan çok korktum ve şimdi, bugün sen bana önce küfür edip sonra özür diledin, bunu affedersem onlar gibi olurum. Olmayacağım!
Ben doğduğumda, tanrıdan yeni kopmuşken masumdum, hala öyle olduğuma inanmak istiyorum ama korkak değildim. Şimdiki gibi değildim. Şimdi korku dediğimde bile korkuyorum, içim titriyor boğazım düğümleniyor, gözlerim doluyor. Ve ağlıyorum…
Karşı komşumuzun çocuğunun bacağı kırılmıştı, araba çarptı, çocuk yıllarca karşıdan karşıya geçemedi. Beni 5 yaşında kamyonet ezdi, o an bisiklete biniyordum. Ve iyileşince bisiklet istedim. Ben bu kadar cesur bir çocuktum.
Ama sonra çok korkutuldum ve şimdi okula gidemeyecek kadar korkağım. İçimdeki beni bir görsen, o kadar tatlı, o kadar cesur, o kadar deli dolu ki, akıllı, azimli, sevgi dolu, affedici… Bunu bazen görüyorsun değil mi?
Ama sana bunu göstermek için çok uğraşıyorum.
O içimde bir yerlerde kaybolmak üzere… Şimdi olabildiğince korkağım, ailemden nefret ediyorum, erkeklere zerre kadar güvenim yok, bana beni bekle diyen insanlardan nefret ediyorum, bu zamana kadar o beklediğim gün hiç gelmedi. İnsanları deli gibi seven ben, yapayalnızım.
Bebeklere neden aşığım biliyor musun? Çünkü onlar bana bir gün hiç dağılmayacak bir ailem olacağını umudunu veriyor.
***
Neden mi eskiden birlikte olduğum adama mesaj attım ve bunu sana söyledim. Çünkü korkuyordum, senden nefret etmekten, sana güvenmemekten, beni kandırdığını düşünmekten. Gitgide böyle düşünüyordum çünkü… Seni kaybetmemek için ailem dahil herkesten uzaklaştım, bu senin suçun değil, benim seçimimdi. Delicesine seni istiyordu beynim; yalnızdım, içim bomboş kalmıştı, seni özlüyordum. Korkuyordum, her geçen gün sensiz olmak canımı yakıyordu. Ailem sen ol istiyordum. Ama biliyorum; senin ailen henüz bunu istemiyor, sen buna hazır değilsin ve maddi durumumuz buna yetmez. Hayat çok uzunmuş gibi, sanki ben sabırsızlık yapıyormuşum ve haksızmışım gibi bekleyemiyordum. Sana kızıyordum ve sonra da buna hakkım olmadığını düşünüyordum. Böyle bir gitgeldi.
Cuma günü, seni kaybetmemek için o mesajı attım. Sordum kendime, sevgilini kaybedeceksin buna değer mi diye? Böyle idare edip seni içimde yok etmektense, sevgilimi kaybedip seninle dost olmak daha iyi bir seçimdi.
Asi olmamı sevmelisin, yoksa böyle iyi kalamazdım, yoksa sana aşık olamazdım. Bu kadar asi olmasam içime koydukları nefrete bu kadar süre katlanamazdım.
Seni seviyor muyum göremiyorum. Bilinçaltım kapalı şu an, seni, beni ve bizi korumak için belki de.
Ben küçüklüğümden beri hep kandırıldım, hep bekletildim, hep aldatıldım buna sende şahit oldun. Ama şunu bil ki seni sevmiyor bile olsam sözüne güvendiğim tek ama tek kişi sensin.
Senden en büyük dileğim; Ne olursa olsun, küçük bir yalan bile… Bu güvenimi asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla, asla ve asla sarsacak bir şey yapma! Çünkü o zaman güvendiğim başka kimsem kalmaz.
Ve insanları sev, ne olursa olsun; çünkü hepsi Allah'ın birer sureti…
D.U. 25.12.11 – 06:38