Nasıl
anlatırız ki bizler çektiğimiz acıları…
Canım
acıyor, boğuluyorum.
Sevgilimden
ayrıldım, ona deli gibi aşıkken, neden biliyor musun? Boş ver bilme, seninde
kalbin kırılmasın bu dünyaya karşı.
Evren
beni sever, bana bir şey vermiyorsa hakkımda daha iyi bir planı olduğu içindir
kesin.
Kendimi
sana tarif etmedim bak, kaç gün oldu tanışalı…
İnsanların
güzel dediği kategoriye giriyorum ama daha henüz bir ortama girince veya saçımı
savurunca azı açık bakılanlardan olamadım. Ama tek yapmam gereken biraz bakım
yoksa gereken her şeye sahibim. :)
İnce
bel, büyük bir kalça, güzel gözler, boyasız simsiyah kalın telli saçlar,
sevimli bir tavır, giyinmeyi bilen, giydiklerini yakıştıran bir beden, güzel
bacaklar... Aktif, eğlenceli, sevimli, hayat katan, depresyondan kurtaran,
çabuk küsen, 5 dakika içince barışan, insanlara aşık, kendini daha kabul
edememiş, ettirememiş bir ruh hali…
Herkesin
aşık olabileceği biri… İnsanların deli gibi aşık olduğu ama bir türlü ailesine
kabul ettiremediği biri. Engelli çünkü, kimin standartlarına göre benim
birazcık aksıyor olmam sıra dışı kabul edilebilir ki?
Öptüm by :) (Sınavım var 12’de)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder