Aşkım!

7 ay 15 gün oldu seni tanıyalı… Seni çok seviyorum. Şükrediyorum varlığına…

İyi ki var, iyi ki onu bana verdin Allah’ım, beni hiç üzmedi, güvenimi sarsmadı, beni incitmedi diyorum.

Benden vazgeçmedi…

Çok mu korkuyorum yalnız kalmaktan? 
- Hayır, kastettiğim bu değildi. Annem ne zaman benden nefret ediyor gibi davransa, gitmek istiyorum buralardan, ondan ayrılmak istiyorum gitmeden önce, tek başıma kalmak ve gitmek. Onu her seferinde, hiç istemesem de incitmeme rağmen, o benden vazgeçmedi…

Hastayım şu an, yanımda olduğunu hayal ediyorum. Ateşime bakıyorsun, başımda bekliyorsun, beni sarmalıyorsun arkamdan ve beni uyutmaya çalışıyorsun, biraz uyursan geçecek diyorsun… Sen olsan uyuyabilirdim belki…

Beni sevmeni o kadar seviyorum ki, en dengesiz halimi bile sevişini…

Varlığını biliyor olmak bile içime huzur dolduruyor, seninleyken hissettiklerimi bir bilsen… J


Hayatımın en güzel günlerindendi, seninle geçirdiğim bu yaz...

Herkezin var bir hikayesi gidenleri var kalanları
Var hiç bitmeyen şikayetleri sevenleri var
Yananları var seni ilk gördüğüm o ilk günden beri
Adına aşk deyip bağlandım bu mutluluğu
Paylaşmaya acıları unutalım sana ait

Bütün senindir özüm kimseyi görmüyor
İnanki gözüm asla vazgeçmedim yemin
Ederim arkasındayım hala verdiğim sözün
Aklıma gelince o güzel yüzün her yanımı
Kaplıyor tatlı bir hüzün aynı rüzgara vurgun
İki yelken aynı salkımda iki ayrı üzüm