Aslında her şey gözümüzün önündeydi hep ama biz değişir sandık!

Merhaba hadi yeniden başlayalım,

Ne oldu biliyor musun?

Eski notlarımı toplarken, değişmek için ne kadar program yapmışım... Olmamış, uymamışım ve yeniden yapmışım. Program yapmaktan hiç bıkmamışım. =)

Sana yazmadığım günlerde neler olduğunu anlatayım: neler yaşadım, neler fark ettim, neler hissettim…

Üzgünüm biliyor musun? Hiçbir şeyimi beğenmeyen bir annem var, bu benim öz güvenimi çok sarsıyor. Ama şanslıyım ki hep daha iyi olmamı isteyen bir sevgilim var =) onu gerçekten çok seviyorum, saygı duyuyorum, beğeniyorum, değerli görüyorum. Onda da beni korkutan şey aynı şeyleri istemiyor oluşumuz. Çoğu şeyimiz uyuşmuyor, sadece birbirimize uyum sağlamaya çalışıyoruz.

Örnek mi? Ben evliliği özgürce yaşama fırsatı olarak görürken; o özgürlüklerinin kısıtlanması olarak görüyor. Ben parti, konferans, toplu sohbetler gibi şeylerde büyük zevk yaşarken; o katılmaktan bile hoşlanmıyor… Vs vs.

Akif’in bana öğrettiği bir şey geldi aklıma; Akif gerçekten benimle bir ilişki yaşıyordu, ailesine beni anlatmasının bunu gösterdiğini söylemişti ama 1 ayda ilişkimiz bitti. Neden mi? Akif tanıştığımızın 3. günü bana sözünün dinlenmemesinden asla hoşlanmadığını söylemişti ve bende ona söz dinlemez biri olduğumu, onu hiç ciddiye almamıştım zaten, eğlenceli biriydi, onunla mutluydum ve sözünü dinleyecek biri de değildim. İşte dedim ya söyledi aslında ama ben duymazdan geldim. Şimdi de bunu mu yaşıyorum acaba? Çünkü şimdi sevgilimle yaşam tarzlarımızın çok farklı olduğunu görüyorum ama görmezden geliyorum çünkü mutluyum, çünkü beni mutlu etmek için ne istesem yapıyor, çünkü ben ona aşık olduğum için onun düşüncelerini benimsemeyi öğreniyorum, kapalı giyinmem gerekiyorsa bundan sonra ona göre alacağım. Ama… ama ya sonra?

Aslında her şey gözümüzün önündeydi hep ama biz değişir sandık!