Saatler geçiyor ama ben sadece duruyordum. Farlı olmadığım izlenimlerim beni sarssa da buna inanmak istemiyordum.Ders çalışmıyor, sorumluluklarımı umursamıyor, sevgilimle anlamsız kavgalar çıkartıp sonra üzülüyor, kızıyordum…
Geceleri uyuyamıyor, sabahlara kadar beni oyalayan şeylerle oturuyor saat 5, 6 gibi vücudum yenik düşüyor ve uykuya dalıyordum…
Daha önce de yaşamıştım bunları ama artık parasını isteyen kişiler tarafından uyandırılıyordum. Umurumda değildi, üzülmüyordum çünkü bu onların da benimde vermemiz gereken bir sınavdı.
Sadece Allah'a inandığım için içim çok rahattı...
Babamın sokaklarda aç, susuz ve soğukta olduğunu bilmem beni incitse de en azından bir dolandırıcı olmadığını biliyordum. Hepimiz küçük insanlardık. İki seçeneğimiz vardı; ya olayların sorumlusu babam da olsa, her şeyin Allah'tan geldiğine inanıp sabır gösterecektik ya da birbirimize zarar verecektik.
Bu onların ve benim sınavım, şimdilik şeytan babam, kurban benim… Kaçırılabilirim, zarar görebilirim çünkü bu insanların Allah'ın adaletine ne kadar inandıklarını bilmiyorum. Ama ben hiçbir şeyden korkmuyorum çünkü her şeyin düzelmesi birkaç saniyede mümkünken, yani her şey sadece Allah'ın bize ulaştırması gereken 500 bin TL ile mükemmel oluyorken ve Allah için bu çok küçük bir parayken bir şeyler olmuyorsa birilerinin sınav zamanı gelmiş demektir…
D.U.
1 yorum:
yol zamanın bir fonksiyonu değildir.
hız yolun zamana bölünmüş halidir.
ivme ve sürtünme katsayısı bizi ilgilendirmez.
yolda olmak bir hıza sahip olmayı gerektirir,
aksi durumda yol durmaktır.
durmak sıkıcıdır.
yolda durmak yolda olmak anlamına gelmez,
yolda durmak yolda durmak anlamına gelir.
yolun bittiği yerde durulmaz.
ya önce durulur ya durulmaz.
bazen yolun kenarından renksiz duru sular akar.
o sularda balık da vardır,
yolun yardığı tepelerin biri yeşil toprak diğeri bej olabilir.
su aktığı yerin rengine bürünmez.
ama sana öyle gelebilir.
ayrıca yol bitmez.
o labirentin duvarıdır...
Yorum Gönder