Kendime söz vermiştim;
* İnsanlarla ayrıldığım tek nokta onlara istemedikleri halde yardım etmek istemem. Kavga ettiğim an, bana sormalarını beklemeden, yardım ediyorum gayesi ile onları eleştirmem. Ya kimse yardım istemedi neden susmuyorsun. sen ne kadar uyarırsan uyar, ki bu senin ne haddine, kendi hazır olmadan asla adım atamaz.
Üstelik söz vermiştin kendine; birileri bir şey istemiyorsa onları biri olmaya zorlamayacaktın! Kolay değil biliyorum…
* Kendine söz vermiştin, dersleri zamanında çalışacaktın, zamanında sınava gidecektin. Bunun için artık destek alman gerek!
DAha uzun uzun anlatacağım. Şimdi ders çalışmam gerek.
Aaa, ununtmadan; dün sevgilim bana ayrılalım dedi, sonra sakın ağlama dedi. Allahım kabus gibiydi, önce şu ıssız adamın final sahnesinde olduğu gibi gözlerinin içine bakıp içimden haykırıyordum, söylediklerimi anla, duy dercesine diktim gözlerimi… Çıklık atmak istiyordum; “Ne yani ben şimdi senle yaşamayacak mıyım ömür boyu?” diye… Sonra kalktık oturduğumuz yerden, alışveriş yapmamız gerekti. Çok uzun bir süre nefes alamadım, göğsümden vurulmuştum adeta.
Offf ne gündü… Anlatacağım daha detaylı…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder